Loading

Co to jest?


Jest to częściowe lub całkowite usunięcie łąkotki bocznej lub przyśrodkowej stawu kolanowego podczas małoinwazyjnego zabiegu artroskopii kolana. Ortopeda dokonuje jej oczyszczenie w jak najmniejszym możliwym zakresie uszkodzeń.

Głównymi objawami zamrożonego barku są: dolegliwości bólowe ograniczenie ruchomości barku, a zatem trudności
w codziennym funkcjonowaniu. Problem ten dotyczy 2– 5 % populacji i częściej dotyka kobiet.

Co to jest łąkotka?


Łąkotki stanowią element budowy stawu kolanowego, mają kształt rogala, zbudowane są z chrząstki włóknistej. W kolanie wyróżniamy łąkotkę przyśrodkową i boczną. Ich funkcją jest wyrównanie powierzchni stawowych stawu kolanowego oraz udział w przenoszeniu obciążeń.

Czy można leczyć się zachowawczo po diagnozie uszkodzenia łąkotki?


Tak, jeśli jej uszkodzenie nie wpływa na ruchomość stawu kolanowego, jego blokowanie, przeskakiwanie lub gdy rodzaj uszkodzenia nie konfliktuje z innymi strukturami stawu kolanowego – np z chrząstką. Jeśli uszkodzenie obejmuje miejsce większego ukrwienia łąkotki, które może się samoistnie zagoić. Gdy pacjent prowadzi mało aktywny tryb życia. Podstawę leczenia zachowawczego stanowi rehabilitacja, podczas której wykonywana jest terapia manualna oraz ćwiczenia wzmacniające mięśnie kończyny dolnej. Jeśli wynik kilkumiesięcznej fizjoterapii nie jest satysfakcjonujący, lekarz może rozważyć podjęcie leczenia operacyjnego.

Kiedy są wskazania do leczenia operacyjnego?

Łąkotka należy do struktur słabo ukrwionych, dzieli się na 3 strefy ukrwienia:

✔ red-red – przy torebce stawowej od której pochodzi unaczynienie, jest możliwa częściowa regeneracja uszkodzeń

✔ red-white – w części centralnej stawu, słabsze ukrwienie i gorsze gojenie

✔ white-white – brak ukrwienia, brak możliwości regeneracji

Do zabiegu meniscektomii częściowej lub całkowitej predysponują  uszkodzenia łąkotki w strefie red – white oraz white – white lub gdy uszkodzonej łąkotce towarzyszą urazy chrząstki wyzwalające objawy mechaniczne utrudniające codzienne funkcjonowanie. W przypadku konieczności całkowitego usunięcia łąkotki wskazane jest jej zastąpienie przeszczepem pozyskanym od zmarłego dawcy lub odtworzenie brakującej części syntetycznym implantem łąkotki.

Rehabilitacja przedzabiegowa:

U pacjenta u którego planowany jest zabieg artroskopii stawu kolanowego rehabilitacja przedzabiegowa jest równie ważna jak usprawnianie po zabiegu. U takich pacjentów postępowanie koncentruje się na odbudowie możliwie pełnego zakresu ruchu, przygotowaniu manualnym tkanek do zabiegu, pozbyciem się napięć i obrzęków, wzmocnieniu siły wybranych grup mięśniowych kończyn dolnych.

Rehabilitacja pozabiegowa:

Postępowanie pooperacyjne jest zależne od specyfiki danego zabiegu i indywidualnych oczekiwań, potrzeb i możliwości pacjenta oraz zaleceń lekarza prowadzącego.

W pierwszym tygodniu najczęściej dbamy o to, aby noga była częściej ułożona w elewacji (uniesieniu), działamy przeciwobrzękowo, zalecone jest chodzenie o kulach z częściowym obciążaniem kończyny dolnej, aby operowane tkanki mogły się zagoić.

Po zdjęciu szwów wdrażamy już ćwiczenia zarówno w odciążeniu, które będą aktywować mięśnie operowanej kończyny dolnej – pośladkowe, mięśnie uda strony tylnej i przedniej oraz mięśnie łydki. Pracuje się również nad uzyskaniem u pacjenta pełnego zakresu ruchu. Następnie działamy nad reedukacją chodu w pełnym obciążeniu , wykonuje się ćwiczenia w obciążeniu w zakresach bezbolesnych oraz wdraża  ćwiczenia czucia głębokiego i stabilizacji. Opracowuje się również zagojone już blizny tak, aby nie było zrostów.

W drugim i trzecim miesiącu od zabiegu indywidualizuje się program ćwiczeniowo-treningowy w zależności od specyfiki danego pacjenta i jego oczekiwań ruchowych. Wprowadza się ćwiczenia dynamiczne – skoki, biegi, zmiany kierunku ruchu kontynuując ćwiczenia wzmacniające wybrane grupy mięśniowe.

Rehabilitacja powinna być dobrana do indywidualnych potrzeb danego pacjenta i zaleceń lekarza prowadzącego.

Umów wizytę.

Zadzwonimy, by ustalić dogodny termin.

    Scroll to Top